Początek roku to okres składania zeznań podatkowych za ubiegły rok. Już od 15 lutego podatnicy będą mogli rozliczać swoje deklaracje. Warto przypomnieć o możliwości odliczenia wydatków związanych z termomodernizacją budynków mieszkalnych, w ramach tzw. „ulgi termomodernizacyjnej”.
Dla kogo?
Ulga przysługuje właścicielom lub współwłaścicielom domów jednorodzinnych, także tych w zabudowie szeregowej i bliźniaczej. Osoby te muszą być podatnikami PIT, płacącymi według skali podatkowej, podatkiem liniowym lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Jakie wydatki można odliczyć?
Odliczeniu podlegają wydatki wymienione w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 r. Przykłady to materiały budowlane używane do docieplenia budynku, kocioł gazowy kondensacyjny oraz audyt energetyczny budynku przed rozpoczęciem termomodernizacji.
Jak obliczyć ulgę?
Ulga jest odliczana od dochodu opodatkowanego według skali, podatkiem liniowym lub ryczałtem. Maksymalna kwota odliczenia wynosi 53 000 zł. Przedsięwzięcie musi być zakończone w ciągu trzech lat od końca roku podatkowego, w którym wydano pierwsze zobowiązanie. W przeciwnym razie podatnik jest zobowiązany do zwrotu ulgi.
Jeśli kwota ulgi nie znalazła pokrycia w dochodzie za dany rok, można ją odliczyć w kolejnych latach przez maksymalnie sześć lat.
Jak udokumentować ulgę?
Aby skorzystać z ulgi, konieczne jest posiadanie faktury wystawionej przez czynnego podatnika VAT.
Ulga termomodernizacyjna a dofinansowanie
Nie można odliczać wydatków sfinansowanych z dotacji z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska. W praktyce należy odliczyć różnicę między poniesionymi wydatkami a otrzymaną dotacją.
Przykład:
- Montaż instalacji fotowoltaicznej: 40 000 zł.
- Dofinansowanie: 6 000 zł.
- Kwota do odliczenia: 40 000 - 6 000 = 34 000 zł.
